بررسي رابطه رهبري معنوي با سکوت سازماني

منصوره معینی کربکندی¹ غلامعلی طبرسا²

1) کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشگاه شهید بهشتی تهران ایران
2) دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه بهشتی

کد IOI مقاله : XYGH-BDFFF
محل انتشار : همایش مدیریت، نوآوری و کارآفرینی(ieconf.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه رهبري معنوي با سکوت سازماني صورت گرفته است. اين پژوهش از نظر هدف کاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها پيمايشي از گروه پژوهش‌هاي توصيفي است. جامعه آماري کليه کارکنان شاغل در دانشگاه شهيد بهشتي به تعداد 768 نفر است که تعداد نمونه آماري بدست آمده 100 نفر مي‌باشند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه رهبري معنوي ارائه شده توسط فراي (2003) و پرسشنامه سکوت سازماني ارائه شده توسط ون داين (2003) است. به منظور تحليل داده‌ها از آزمونهاي همبستگي پبرسون و رگرسيون به وسيله نرم افزار SPSS استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد که ضریب همبستگی پیرسون ميان رهبري معنوي و سکوت سازماني 0.469- مي‌باشد که بيانگر آن است که میان رهبري معنوي و سکوت سازماني رابطه منفي و معناداری وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد که از بين مولفه‌‌هاي رهبري معنوي بازخورد عملکرد، اميد و ايمان و عضويت بر متغير سکوت سازماني تاثيرگذارند و مولفه بازخورد عملکرد مهمترين نقش را در سکوت سازماني دارد.

کلمات کلیدی : رهبري معنوي ابعاد رهبري معنوي ‌ سکوت سازماني