بررسي رابطه دستمزد و كارايي در كارگاه هاي بزرگ صنعتي

حامد حاجی ابراهیم زرگر¹ احمدرضا کسرایی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز
2) استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز

کد IOI مقاله : XYHC-BEHAA
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(4meaconf.com)
چکیده :
    امروزه نظريه‌هاي مختلفي براي تبيين رفتار بنگاههاي توليدي در راستاي استفاده آنها از دستمزدها به عنوان ابزاري جهت ارتقاي كارايي ارائه شده است. در اين ديدگاه افزايش دستمزد صرفاً به معني افزايش هزينة توليد نمي‌باشد بلكه مي‌تواند عاملي براي ارتقاء كارايي و بهره‌وري باشد. نظريه‌هاي دستمزد كارايي بر اين باور هستند كه بنگاه ها به جاي اينكه دستمزدهاي بازار را بپذيرند، بر اساس اهداف خود، دستمزدي را پرداخت مي‌كنند كه با دستمزدهاي بازار يكسان نمي‌باشد. در این تحقیق جهت بررسی وجود رابطه بین دستمزد و کارایی از یکی از مدل های موجود استفاده شد. بر اساس این مدل، عامل دستمزد به چهار زیرعامل حقوق ثابت، کارانه، اضافه کاری و وفوق العاده شغلی تقسیم می شود. این تحقیق در یکی از شرکت های تولید کفش انجام شد. در مسیر انجام تحقیق، در ابتدا نمونه ای انتخاب شده و توسط پرسشنامه داده ها جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS فرضیه ها، مورد آزمون قرار گرفتند. در انتها نیز زیر عامل ها رتبه بندی شدند. نتایج تحقیق نشان می دهد که فرضیه اصلی و نیز چهار فرضیه فرعی معنادار بوده و نیز عامل حقوق ثابت در اولویت اول، کارانه در اولویت دوم، اضافه کاری در اولویت سوم و در نهایت فوق العاده شغلی نیز در رتبه چهارم قرار گرفتند.

کلمات کلیدی : کارایی دستمزد حقوق ثابت کارانه اضافه کاری فوق العاده شغل