تاثیر آواز بر کاهش لکنت و اضطراب در کودکان دبستانی

حسین عباس نژاد ریابی¹ مژگان السادات جلالی²

1) عباس نژاد ریابی
2) جلالی

کد IOI مقاله : XYHD-BEKDC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در مهندسی، علوم و تکنولوژِی(restconf.org)
چکیده :
    زبان كلامـي، جزء اساسي در بيان عقايد، تعامل اجتماعـي و درك امور آموزشي است. برقـراري رابطة ¬مؤثر نيازمند مهارت¬هاي زباني¬ و كلامی است. افراد دچار لکنت، مانند سایر افراد عصبی مستعد رنج بردن از ترس¬ها، نگرانی¬ها و اضطراب¬ها هستند. پژوهش¬ها نشان می¬دهد که تنیدگی یا اضطراب، لکنت را تشدید می¬کند و هرچه اضطراب بیشتر باشد لکنت شدیدتر خواهد بود. از جمله درمان¬های غیر دارویی در کاهش اضطراب و لکنت، موسیقی می¬باشد.مطالعات نشان می¬دهد که محرک ریتمیک به¬طور برجسته¬ای باعث تخفیف لکنت می¬شود. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر آواز- ملودیک بر روی اختلالات اضطرابی و لکنت کودکان دبستانی بود. در این مطالعه از یک طرح تک آزمودنی استفاده شد. نتایج تحلیل مشاهده ای و کمی داده¬ها نشان داد که در نتیجه درمان، شدت لکنت درهر پنج کودک کاهش یافت. همچنین در نتیجه تحلیل کیفی و کمی داده¬ها حاصل از تست اضطراب آشکار کودکان مشخص شد که بعد از پایان درمان به طور کلی شدت اضطراب به شکل جزئی کاهش داشته است. بر این اساس می¬توان گفت درمان آواز - ملودیک در کاهش لکنت و اضطراب مؤثر بوده است.

کلمات کلیدی : آواز ملودیک لکنت اضطراب