بررسی تغییرات تومورمارکرهای سرمی متعاقب دریافت ید رادیواکتیو در بیماران با سرطان دیفرانسیه تیرویید

بررسی تغییرات تومورمارکرهای سرمی متعاقب دریافت ید رادیواکتیو در بیماران با سرطان دیفرانسیه تیرویید

مهرالسادات علوی1 محمد عاطفی2 کوروش بامداد3 حمید زارع4 رضیه خرم نژاد5

1) دانشیار پزشکی هسته ای دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2) دانشجوی ارشد بیوفیزیک مرکز استهبان
3) استادیار بیوفیزیک پیام نور
4) استادیار بیوفیزیک پیام نور
5) دانشجوی ارشد بیوفیزیک مرکز استهبان

کد IOI مقاله : XYZF-ZAABE
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(2iceasconf.com)
چکیده :
    چکیده : مقدمه: ید رادیواکتیو به عنوان روش درمان موثر در سرطان تیروئید است. هدف مطالعه¬ی حاضر بررسی میزان تغییرات تومور مارکرهای سرمی خون در بیماران تحت درمان با ید رادیواکتیو 131 می¬باشد. مواد و روش¬ها: 45 نفر از بیماران با مشکل سرطان تیرویید و جراحی شده جنس مونث مراجعه کننده به بخش پزشکی هسته ای بیمارستان نمازی جهت درمان سرطان تیرویید ( ید درمانی بعد از جراحی ) در محدوده سنی 16-60 سال انتخاب شدند معیار انتخاب مصاحبه حضوری و تکمیل فرم رضایت نامه آگاهانه توسط بیماران میباشد .صرفا بیمارانی که فقط با مشکل سرطان تیرویید و آن هم برای بار اول بدون هیچ مشکل یا بیماری خاص دیگر برای مطالعه انتخاب میشوند.در این مطالعه صرفا از بیمارانی که برایشان دوز 150 میلی کوری انتخاب و تجویز شده انتخاب میگردند در 3 مرحله از بیماران خون وریدی به میزان 4 سی سی به صورت کلات جهت مطالعات سرولوژی تومور مارکرها و 2 سی سی به صورت اگزالات جهت مطالعات اسپکتروفوتومتری مرگ سلولی گرفته میشود. مرحله اول قبل از تجویز ید مرحله دوم 48 ساعت بعد و مرحله سوم 30 روز بعد از ید درمانی مورد مطالعه و بررسی قرار میگیرند و نتایج با استفاده از آزمون مقایسه زوجی Dependent T-Tes، نمودار جعبه ایی Box-Plot، نمودار Q-Q بررسی شد. یافته¬ها: نتایج مربوط به آزمون آماری Dependent T-Test با توجه به نتایج به دست آمده AFP در زمانهای قبل ،48 ساعت و 1ماه بعد از ید درمانی به ترتیب 3.46±1.21 و 3.74±1.37 و 3.76±1.25 (p < 0.0005) CA 19-9 . در زمانهای قبل 48 ساعت و 1ماه بعد از ید درمانی به ترتیب 9.30±6.32 , 9.95±6.92 (p = 0.040) و 11.26±7.49 (p < 0.0005) و در مورد CEA نتایج به ترتیب , 1.60±0.60, 1.47±0.55.و , 2.23±0.69 (p < 0.0005)بدست آمد در مورد تومورمارکر CA 15-3 نتایج به ترتیب 15.53±6.48و 1.60±0.60 و 15.68±6.52 (p = 0.014) بدست آمد. در مورد ALP نتایج به ترتیب 124.22±5و 122.2±6و 116.7±7 (p < 0.0005) بدست آمد . نتیجه گیری: با توجه به مطالعات مشابه و نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت تومور مارکر های CEA , CA19-9 برای پایش بد خیمی و گسترده تر شدن ابعاد بیماری در بیماران سرطان تیرویید قابل قبول تر و قابل پیگیری تر هستند و کاهش ALP طبیعی و گذرا میباشد و افزایش AFP , CA15-3 حتی از لحاظ آماری هم قابل اعتنا نمیباشد .پیشنهاد میگردد در مطالعات گوارش بیماران سرطان تیرویید زمان ید درمانی و بازه ای که تومور مارکرها میتوانند به صورت کاذب بالا باشند را به پزشک معالج اطلاع داده تا از تصمیم گیری های اشتباه جلوگیری شود.

کلمات کلیدی : تومور مارکر سرطان تیرویید ید درمانی ید 131