بررسی نقش شیوه فرزندپروری در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان

علی سلمانی¹ نیلوفر میکائیلی² معصومه ضرابی³ بهزاد قلی زاده⁴

1) کارشناسی ارشد روانشناسي بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران.
2) استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران.
3) کارشناسی ارشد روانشناسي بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران.
4) کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران.

کد IOI مقاله : XDDC-FDKEK
محل انتشار : اولین همایش ملی روانشناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شیوه¬های فرزندپروری در پیش¬بینی اهمال¬کاری تحصیلی دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهرستان اردبیل بود. روش پژوهش توصیفی - همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش¬آموزان مقطع متوسطه دوره دوم بود که در سال 1399 مشغول تحصیل بودند و حجم نمونه به تعداد 50 دانش¬آموزان دختر به صورت نمونه¬گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده¬ها از پرسشنامه¬ی شیوه فرزند پروری بامریند ثورپ، کلارک و نيکز 1939و پرسشنامه¬ی اهمال¬کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم 1984 استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین شیوه¬های فرزندپروری (255/0=R) با اهمال¬کاری تحصیلی رابطه مثبت و معنی¬داری وجود دارد (05/0>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیر پیش¬بین (مستقل) شیوه¬های فرزندپروری توان پیش¬بینی (متغیر ملاک) اهمال¬کاری تحصیلی دانش¬آموزان را دارد. به¬طور خلاصه از نتایج این پژوهش می¬توان استنباط کرد که شیوه¬های فرزندپروری با اهمال¬کاری تحصیلی رابطه معناداری دارد.

کلمات کلیدی : شیوه های فرزندپروری اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان