بررسی نقش احساس تعلق به مدرسه در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان

فرشید فتحی کرکرق¹ زهرا بابا‌زاده² حسن طاهری³ شادیه مولایی⁴

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد واحد اردبیل
2) کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد واحد اردبیل‌، اردبیل‌، ایران
3) دانشجوی کارشناسی رشته‌ی روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی
4) متخصص دندانپزشکی ترمیمی ، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل ، اردبیل ، ایران

کد IOI مقاله : XEAC-GFDCF
محل انتشار : اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی روان‌شناسی و دین(cpruma.ir)
چکیده :
    هدف این پژوهش بررسی نقش احساسی تعلق به مدرسه در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان می‌باشد روش تحقیق مورد استفاده در این تحقیق‌، توصیفی‌(همبستگی) می‌باشد‌. جامعۀ آماری در این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان متوسطۀ دوم ناحیه 2شهرستان اردیبل می باشد که در سال تحصیلی 1400 – 1399 تعداد آنها 9576 نفر (4470 دختر و 5106 پسر) می باشد و نمونۀ آماري پژوهش نیز شامل 368 نفر از دانش آموزان(172 دختر و 196پسر) متوسطۀ دوم در ناحیۀ 2 شهرستان اردبیل است که به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شده اند .در این تحقیق ما برای کسب اطلاعات از نمونه‌های آماری از دو مقیاس احساس تعلق به مدرسه‌ی بری‌(2004) و خودکارآمدی تحصیلی جینک و همکاران‌(1999) استفاده کردیم‌. . نتایج تحلیل‌های آماری نشان داد که فرضیه‌ی اصلی تحقیق تأیید شد و رابطه مثبت و معنی داری بین احساس تعلق به مدرسه و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان وجود دارد. با توجه به نتایج تحلیل های آماری پیشنهاد می‌‎شود که تأثیر مداخلاتی با هدف ارتقای احساس تعلق به مدرسه و نقش آن در عملکرد تحصیلی باید در آینده مورد بررسی بیشتری قرار گیرد.

کلمات کلیدی : تعلق به مدرسه‌ خودکارآمدی دانشجویان