تاثیر دو روش آموزش مداخله ای سخنرانی و بحث گروهی در زمینه مهارتهای ارتباطی بر آگاهی و نگرش کارکنان در سال 1394
تاثیر دو روش آموزش مداخله ای سخنرانی و بحث گروهی در زمینه مهارتهای ارتباطی بر آگاهی و نگرش کارکنان در سال 1394
مجتبي فاتحي1 ایمان هدایتی2 شیوا حسینی فولادی3
1) دانشجوي دوره مديريت اجرايي( MBA )، موسسه آموزش عالي آز اد برهان، اصفهان، ايران
2) دانشجوي دوره مديريت اجرايي( MBA )، موسسه آموزش عالي آز اد برهان، اصفهان، ايران
3) کارشناسی ارشد مدیریت امور فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحداصفهان( خوراسگان)،اصفهان، ايران
کد IOI مقاله
:
XYAD-ZCGFG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(2rstconf.com)
چکیده :
يادگيري و كسب مهارت هاي ارتباطي مؤثر، نقش مهمي در كارايي فعالیتها و عملکرد سازمان دارد . از طرفي فراگيري و آموزش اثربخش آن نيز ارتباط مستقيمي با ويژگيهاي افراد و چگونگي شيوه آموزش آن دارد . لذا با توجه به اهمیتت موضوع،این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر دو روش سخنرانی و بحث گروهی در زمینه مهارتهای ارتباطی بر آگاهی و نگرش کارکنان دو مرکز آموزشی منتخب انجام گرفته است . اين پژوهش یک مطالعه نيمه تجربي Semi Experimental)) است و جامعه مورد بررسي شامل كليه کارکنان شاغل در دو مرکز آموزشی منتخب در سال 1394 مي باشد كه با استفاده از سرشماری بر روي 20 نفر (دو گروه 10 نفری ) از کارکنان صورت گرفته است .گروه اول به روش سخنرانی و گروه دوم به روش بحث گروهی در زمینه مهارت ارتباطی مورد آموزش قرار گرفتند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته سه قسمتی (مشتمل بر سوالات دموگرافیکی( 7 سوال ) ، آگاهی سنجی( مشتمل بر 12 سوال بسته و 2 سوال باز پاسخ می باشد و سوالات نگرش سنجی ( 18 سوال بسته در پنج گزینه مربوط به مقیاس لیکرت ) بوده که پس از تعيين روايي و پايايي آن ، در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شد. تجزيه و تحليلدادهها نیز با استفاده از آزمونهای آمار توصيفي و استنباطی ( نظير فراواني، درصد ، ميانگين و انحراف معيار ،آزمون من ویتنی یو ، ویلکاکسون ، كاي دو ) در محیط نرمافزار 16 SPSS انجام گرفت. یافته ها نشان داد که که سطح آگاهي و نگرش در قبل از آموزش مهارتهای ارتباطی در دو گروه آموزشي اختلاف معني داري ندارد. p >0/05). ولیكن میانگین نمرات آگاهی و نگرش بعد از ارائه آموزش در هر دو گروه سخنراني و بحث گروهی فزايش معني داري يافته بود(. P <0/05)که ميزان این افزایش ( سطح آگاهي و نگرش) در گروه آموزش به شیوه بحث گروهی از گروه تدريس به روش سخنراني بطور معني داري بيشتر مي باشد. لذا با توجه به عدم آگاهی کافی کارکنان از اصول مهارتهای ارتباطی و نیز ضرورت آموزش و یادگیری این مهارت به افراد ، لذا پیشنهاد میگردد تا مدیران موسسات آموزشی و سازمانها نسبت به تدوین برنامه آموزشی مدون برای افراد در زمینه آموزش مهارتهای ارتباطي اقدام نماید. از سوی دیگر با توجه به اثربخشی بیشتر روش بحث گروهی نسبت به سخنرانی در آموزش مهارتهای ارتباطی، پيشنهاد ميشود اين شيوه و ديگر شيوه هاي آموزش فعال ، بیشتر مورد توجه مسئولین و طراحان آموزشی و مدرسين قرار گيرد.
كليد واژه ها : آموزش ، سخنراني ، بحث گروهی ، مهارتهای ارتباطی ، آگاهی ، نگرش، کارکنان
کلمات کلیدی : آموزش سخنراني بحث گروهی مهارتهای ارتباطی آگاهی نگرش کارکنان