بررسی چگونگی استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای بهبود پیش‌بینی‌ها و پاسخ به سوانح طبیعی

علی طهماسبیان1 حسین شاطری2

چکیده :
سوانح طبیعی به‌عنوان یکی از مخاطرات عمده در مقیاس جهانی، همواره چالش‌های فراوانی را در زمینه پیش‌بینی و مدیریت اثربخش به همراه داشته‌اند. افزایش شدت و تناوب وقوع این مخاطرات، به‌ویژه در پی تغییرات اقلیمی، نشان از اهمیت حیاتی توسعه رویکردهای پیشرفته برای تحلیل داده‌های چندبعدی و پیچیده مرتبط با این سوانح دارد. از این منظر، الگوریتم‌های یادگیری ماشین به‌عنوان یک شاخه تخصصی از هوش مصنوعی، با قابلیت تحلیل داده‌های حجیم (Big Data) و شناسایی روابط غیرخطی و پیچیده، نقشی محوری در بهبود مدل‌های پیش‌بینی و افزایش کارآیی سیستم‌های مدیریت بحران ایفا می‌کنند. استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای پیش‌بینی و مدیریت سوانح طبیعی، مبتنی بر پردازش مقادیر عظیمی از داده‌های مکانی، زمانی و اقلیمی است که در تعامل با یکدیگر به شکل‌گیری الگوهای پیچیده و غیرخطی منجر می‌شوند. این الگوریتم‌ها، به دلیل توانایی خود در شناسایی روابط میان متغیرها و پیش‌بینی‌های دقیق‌تر نسبت به مدل‌های سنتی آماری، می‌توانند تغییرات سریع در شرایط محیطی را به‌صورت بلادرنگ (real-time) شناسایی و تحلیل کنند. به‌کارگیری یادگیری عمیق (Deep Learning)، شبکه‌های عصبی مصنوعی (ANNs) و جنگل‌های تصادفی (Random Forests)، از جمله تکنیک‌های پیشرفته‌ای است که امکان پیش‌بینی دقیق زمان و مکان وقوع سوانحی همچون زلزله، سیل و طوفان را فراهم می‌آورد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-تجربی، به بررسی تأثیرات به‌کارگیری الگوریتم‌های یادگیری ماشین در بهبود پیش‌بینی‌ها و کارآمدی واکنش به سوانح طبیعی می‌پردازد. همچنین با تحلیل داده‌های به‌دست‌آمده از سامانه‌های بلادرنگ (EWS) و مدل‌های پیش‌بینی، نشان می‌دهد که استفاده از یادگیری ماشین می‌تواند به‌طور مؤثری در کاهش آسیب‌پذیری‌های ساختاری و اجتماعی مناطق بحران‌خیز و همچنین افزایش تاب‌آوری در برابر سوانح طبیعی مؤثر باشد. در نهایت، این پژوهش نشان می‌دهد که به‌کارگیری یادگیری ماشین در چارچوب سامانه‌های مدیریت بحران، نه‌تنها دقت پیش‌بینی را بهبود می‌بخشد، بلکه موجب تسریع و بهینه‌سازی فرآیندهای تصمیم‌گیری در شرایط اضطرار می‌گردد. افزون بر این، با توسعه مدل‌های نوین و تلفیق آن‌ها با سایر فناوری‌های نوظهور نظیر اینترنت اشیا (IoT) و داده‌های ماهواره‌ای، افق‌های جدیدی برای مدیریت جامع و هوشمند سوانح طبیعی گشوده می‌شود.

کلمات کلیدی : ماشین پیش‌بینی سوانح طبیعی مدیریت بحران شبکه‌های عصبی عمیق جنگل‌های تصادفی داده‌های حجیم یادگیری تقویتی


زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مدیریت ریسک و بحران و راه کار های ایجاد مدیریت جامع بحران
محل انتشار : دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری
آدرس وب سایت کنفرانس : 10icsau.ir
کد IOI مقاله : XKHE-AZGDBZ
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/XKHE-AZGDBZ

سایر مقالات محل انتشار
  1. پیشرفت‌ها و چالش‌ها در کاربرد هوش مصنوعی در مهندسی عمران: یک بررسی جامع
  2. ارزیابی روش‌های مختلف نوفه‌زدایی در حوزه‌ فرکانس در شناسایی سازه‌های خمشی
  3. مقایسه پارامترهای آموزش شبکه عصبی جهت نوفه زدایی در شناسایی سیستم
  4. بررسی و مروری کامل بر حفاظت میراث آثار تاریخی معماری در روند توسعه شهری و جامعه ی مدرن
  5. بررسی و تحلیل معماری سنتی ایران در خانه های بافت قدیمی
  6. بررسی موانع انتقال تکنولوژی میان دانشگاه و صنعت با استفاده از روش TOPSIS
  7. نقش استانداردهای ساختمان های سبز و مصالح سبز با رویکرد توسعه پایدار و محیط زیست در صنعت ساختمان
  8. ارائه مولفه های موثر در طراحی هتل بیمارستان تخصصی با تاکید بر گردشگری درمانی در شهر مشهد
  9. تبیین همبستگی فرم معماری کهن در معماری معاصر بناهای فرهنگی ایران(نمونه موردی: ساختمان تئاتر شهر و موزه هنرهای معاصر)
  10. تحلیل رمزگان ارسی‌ها در معماری اسلامی (نمونه مطالعاتی؛ خانه زندیه چالشتر)
  11. Assessing the Contemporary Landscape of Building Information Modeling (BIM)
  12. معماری معاصر، سبک شناسی و فناوری های نو
  13. برخی راهکارهای طراحی داخلی برای کلینیک تخصصی کودکان اوتیسم با رویکرد هنردرمانی
  14. نقش مسیر گردشگری در پیوند عناصر با ارزش تاریخی-باستانی و اثرات فضایی آن، مطالعه موردی: شوش دانیال
  15. تحلیل زمینه های موثر در تاب آورسازی کالبدی سکونتگاه های شهری، مطالعه موردی: بافت تاریخی - قدیمی شهر خرم آباد