جستجو
بررسی نقش و اهمیت فضاهای بینابینی در معماری مسکونی معاصر شهر تهران
احمد صارمی1 مرضیه هومانی راد2
چکیده :
فضای بینابینی در معماری مسکونی ایران از گذشته تاکنون جایگاه بسیار مهمی داشته است؛ این فضا به عنوان واسطهای برای اتصال حوزههای خصوصی و عمومی عمل کرده و پایهای برای شکلگیری سلسله مراتب فضایی به شمار میرود. معماری سنتی مسکونی ایران با استفاده از فضاهای بینابینی توانسته ساختاری منظم و متناسب ایجاد کند، اما امروزه به دلیل از بین رفتن این ساختارها، جایگاه این عرصه نیز تضعیف شده است. نبود فضاهای بینابینی در خانههای معاصر باعث بروز مشکلات روانی و اجتماعی متعددی شده که در زمینه معماری مسکونی محسوس است. خانههای سنتی ایران از تنوع بسیار زیادی در اجزا و فضاهای باز، بسته و نیمه باز برخوردار بودهاند که هر کدام به نوعی در تعریف معنا و کارکرد خانه نقش داشتهاند. فضای نیمه باز، یکی از ویژگیهای منحصر به فرد معماری اسلامی، علاوه بر پاسخ به نیازهای کاربردی و رفتاری، به شکلگیری هویت فضایی خاص کمک کرده است. ولی امروزه با از بین رفتن این ساختارهای معماری سنتی، قلمرو زندگی مسکونی نیز دچار نواقص جدی شده است. فضای بینابینی، به عنوان مکان اتصال میان داخل و خارج واحد مسکونی، اهمیت ویژهای دارد؛ این فضا نه تنها ارتباط میان عرصههای خصوصی و عمومی را امکانپذیر میکند، بلکه به حفظ حریم خصوصی در مقابل چشمهای کنجکاو و دور نگه داشتن عوامل مزاحم از عرصههای عمومی کمک میکند. از این منظر، فضای بینابینی در معماری ایران به عنوان شاخص تمایز میان دو قلمرو اجتماعی و فضایی عمل مینماید و نشاندهنده ساختار فرهنگی حاکم بر جامعه است. هدف این پژوهش بررسی نقش فضای بینابینی در ساختمانهای مسکونی آپارتمانی تهران است. با توجه به مطالعات مشابه، این فضا به عنوان نقطه اتکای ارتباط درون و بیرون مسکن شناخته شده است. حذف یا کاهش این فضاها در مسکن معاصر باعث برهم خوردن سلسله مراتب فضایی و به دنبال آن ایجاد مشکلات عملکردی و نارضایتی ساکنان میشود. با توجه به اهمیت مسکن به عنوان زیر بنای زندگی اجتماعی و فرهنگی انسان، این مطالعه به صورت کیفی به دنبال ارائه راهکارهایی برای ارتقای این فضاها است. در نهایت، با تحلیل و مقایسه فضاهای بینابینی در معماری مسکونی تاریخی و معاصر، نتایج و پیشنهادات کاربردی استخراج شده است.
کلمات کلیدی : فضای بینابینی مسکن حریم قلمرو سلسله مراتب فضایی
زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مهندسی معماری و توسعه پایدار
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری
آدرس وب سایت کنفرانس : 8iccacs.ir
کد IOI مقاله : AACH-AABDBG
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/AACH-AABDBG
نمایش چکیده انگلیسی
: https://isnac.ir/SA/AACH-AABDBG
سایر مقالات محل انتشار
- سد چمشیر ، توسعه پایدار ، رودخانه زهره
- تاثیر معماری سبز برکاهش جزایر گرمای شهری و بهبود محیط زیست شهری و کاهش مصرف انرژی
- معماری سبز: برنامه ریزی شهری و طراحی معماری برای توسعه پایدار
- ارزیابی و سنجش عوامل موثر بر امنیت در محلات غیررسمی ناکارآمد شهری مورد مطالعه: محله فرودگاه- شهریزد
- تأثیرمعماری ارگونومیک بر کارمندان
- بررسی نقش و اهمیت فضاهای بینابینی در معماری مسکونی معاصر شهر تهران
- بازطراحی محیط های آموزشی برای ارتقای سلامت روان: دیدگاههای روانشناختی و معماری
- درآمدی بر انعکاس حکمت هنر اسلامی در فضاسازی آثار کامران دیبا
- تحلیل ساختاری و معناشناختی نقوش منسوجات دوره ساسانی با تأکید بر طبقهبندی فرمی، موضوعی و ویژگیهای رنگی
- خوانش اگزیستانسیالیستی فیلم ابدیت و یک روز ساخته (تئو آنجلوپولوس)
- «ارائهی الگویهای طراحی در فضاهای آموزشی مبتنی بر واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)»
- بررسی زیباییشناسی فضا و مکان مساجد اسلامی در آرام سازی روان انسان
- بررسی تحولات قانونی و حقوقی قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول و تاثیر آن بر مقررات ماده 100 شهرداری ها:
- بند پ ماده 53 قانون برنامه پنج ساله هفتم توسعه و چالش ها پیش رو اجرای ماده 100 قانون شهرداری ها :
- Assessing the influence of the integration of BIM, VR and IoT technologies on enhancing the construction project management