جستجو
کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند طراحی معماری، از تولید فرم های پارامتریک تا بهینه سازی فضاهای داخلی
مریم اسکندری1
چکیده :
تحولات اخیر در هوش مصنوعی، طراحی محاسباتی و مدلهای مولد، فرآیند طراحی معماری را از یک روند عمدتاً خطی و مبتنی بر آزمون و خطای انسانی به سوی محیطی دادهمحور، تکرارشونده و چندمعیاره سوق داده است. در این میان، طراحی پارامتریک امکان تعریف روابط میان متغیرهای هندسی، عملکردی و محیطی را فراهم می کند و هوش مصنوعی می تواند با یادگیری از داده ها، تولید گزینه های متعدد، پیش بینی عملکرد و پشتیبانی از تصمیم گیری، ظرفیت این فرآیند را افزایش دهد. هدف پژوهش حاضر تبیین چارچوبی یکپارچه برای بررسی نقش هوش مصنوعی در فرآیند طراحی معماری با تمرکز بر تولید فرمهای پارامتریک و بهینه سازی فضاهای داخلی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی ـ تحلیلی است و قابلیت توسعه به مطالعه پیمایشی و مدلسازی معادلات ساختاری دارد. متغیرهای اصلی شامل قابلیت های هوش مصنوعی، بلوغ طراحی پارامتریک، کیفیت تولید گزینه، کیفیت ارزیابی عملکرد، بهینه سازی چندمعیاره و کیفیت خروجی معماری در نظر گرفته شده اند. مدل پیشنهادی فرض می کند که هوش مصنوعی از طریق افزایش ظرفیت تولید و ارزیابی گزینه ها و با میانجیگری کارایی فرآیند طراحی بر کیفیت فرم، کیفیت فضایی، بهره وری سطح، نور طبیعی، عملکرد انرژی و رضایت کاربر اثر می گذارد. مهارت معمار، زیرساخت داده و نرمافزار، قابلیت همکاری با BIM و اعتماد به فناوری نیز به عنوان عوامل تعدیل گر لحاظ شدهاند. مرور ادبیات نشان می دهد که بخش مهمی از پژوهش ها بر مراحل اولیه طراحی و تولید تصویر متمرکز است، در حالی که انتقال خروجی های مولد به فرآیندهای قابل ساخت، استاندارد و هماهنگ با BIM هنوز نیازمند توسعه است. از این رو، ارزش اصلی چارچوب حاضر در پیوند تولید، ارزیابی، بهینه سازی و تصمیم گیری انسانی است.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی طراحی معماری طراحی پارامتریک طراحی مولد طراحی داخلی
زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مهندسی معماری (کلیه گرایش ها)
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته
آدرس وب سایت کنفرانس : icaeu.ir
کد IOI مقاله : AAHE-ACZDDG
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/AAHE-ACZDDG
سایر مقالات ارائه دهنده
- بررسی تحولات و معماری معاصر ایران در دوره پهلوی اول با رویکردی به شهر تبریز در عصر پهلوی
- معناشناسی مکان در فضای باز مجتمعهای مسکونی بر اساس نظریه هنجاری کوین لینچ
- نمود دانش معماری و اصول حاکم بر اندیشه آرمانشهری در آثار شیخ بهایی
- بررسی نگرش های معنا شناختی مدرن در معماری و شهرسازی معاصر ایران
- بررسی شاخصهای موثر در طراحی محیطهای آموزشی کودکان در ایران
- تبیین مؤلفه های معنای مکان در فضای باز مجتمع های مسکونی برای ارتقاء خلاقیت کودکان
- کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند طراحی معماری، از تولید فرم های پارامتریک تا بهینه سازی فضاهای داخلی
سایر مقالات محل انتشار
- تحلیلی جامع بر مهندسی ارزش در پروژه های پل عابر پیاده مطالعه موردی : پل طبیعت تهران
- معماری بیوفیلیک: پیوند دوباره طبیعت و انسان در محیطهای ساختهشده برای ارتقای سلامت
- بررسی روشهای کنترل و رفتارنگاری تونل به کمک ابزاربندی
- تحلیل ژئوتکنیکی سازههای زیرزمینی
- ارزیابی سیستمهای ابزاربندی و رفتارنگاری در پایش پایداری معادن روباز
- توسعه رویکرد جامع شاخص های پایداری مدیریت پروژه از طریق فن تحلیل شکاف (مورد مطالعه: پروژه های ساخت و ساز بوشهر و فارس)
- The Role of Smart Buildings in Mitigating the Energy Performance Gap and Achieving Environmental Sustainability
- بررسی پتانسیل چاپ سهبعدی در ساخت اجزای معماری با پیچیدگی بالا
- تحلیل سیستماتیک روشهای رفتارنگاری و پایش ایمنی سدهای خاکی با استفاده از دادههای ابزار دقیق
- ارزیابی تأثیر افزودنی پلاستیک های بازیافتی(PET) بر مقاومت روسازی آسفالتی در برابر شلشدگی ناشی از رطوبت
- زهدانها و پراکسیهای طراحی دیجیتال: چارچوبی برای نوآوری در فرآیندهای طراحی معماری
- شیطان نگاري در روایت هبوط آدم و حوا در کتب مقدس بر اساس نظریه ترامتنیت ژراژ ژنت
- بررسی رابطه هوش مصنوعی و مورفولوژی شهری
- بررسی تاثیر فرم های معماری و فناوری های پیشرفته مواد در طراحی لباس و پارچه با رویکرد پیوند هنر و فناوری
- «بررسی تأثیر عوامل محیطی بر فضای درمانی: تحلیل روانشناختی رفتار و احساسات بیماران»