تحلیل و بررسی تطبیقی جلوه های پایداری در شعر محمود درویش و قهّار عاصی مورد پژوهی مجموعه های شعری «لا تعتذرعما فعلت- کزهر اللوز او ابعد» و «تنها ولی همیشه- از آتش از ابریشم»

وحیدالله جمال1 عبدالعلی آل بویه لنگرودی2

چکیده :
ادبیات پایداری، ماهیت روشن گرایانه و آرمان خواهانه دارد که بیشتر به تصویرگری نظام سلطه و نیروی های متجاوز می پردازد. این ادبیات درواقع نوعی حماسه جمعی است که شاعر با بهره وری از آن به ستایش از شخصیت ها و گروه های ضد استبدادی می پردازد. پژوهش حاضر بر آن است تا شعر پایداری محمود درویش و قهّار عاصی را در مجموعه های شعری «لا تعتذر اما فعلت و کزهر اللوز او ابعد؛ تنها ولی همیشه و از آتش از ابریشم» مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. با توجه به اینکه در اندیشه و شعر مقاومت آنان، وجوه مشترک زیادی دیده می‌شود؛ لذا بررسی این پژوهش با تکیه‌بر اصول و قواعد مکتب تطبیقی آمریکایی و بهره‌گیری از روش تحلیلی - توصیفی – و با رویکرد تطبیقی و تحلیل محتوا انجام‌شده است. بررسی نشان می دهد که آزادی، بسیج مردم برای دفاع از وطن، ستایش از رزمندگان، الگوهای مقاومت، پاسداری از زبان و بازتاب درد و اندوه آوارگان جنگ برجسته¬ترین مضامین پایداری این دو شاعر متعهد را شکل می دهد. محمود درویش بیشتر نیروهای اشغالگر را مسبب بدبختی و آوارگی مردمش می داند، در صورتی که قهّار عاصی علاوه بر نیروهای اشغالگر دستگاه های سیاسی داخلی را نیز مقصر می داند. عاصی نسبت به درویش در سروده هایش از واژگان مأنوس و ساده کار گرفته است و همچنان سبک شعری آنان به دلیل اختلافات زبانی و فکری متفاوت می باشد.

کلمات کلیدی : ادبیات تطبیقی شعر پایداری عربی و فارسی محمود درویش قهّار عاصی


زبان مقاله : فارسی
محل انتشار : همایش بین‌المللی دانشجویان ادبیات، تاریخ و مطالعات فرهنگی
آدرس وب سایت کنفرانس : http://lci.cdsts.ir
کد IOI مقاله : XFKZ-HEEAH
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/XFKZ-HEEAH