نمایش چکیده انگلیسی

شناخت و تحلیلی دقیق بر مدیریت استراتژیک و بررسی نقش آن در مدیریت بحران سازمان ها

هانیه قنبری1

چکیده :
مدیریت راهبردی یک رده از فعالیت‌های مدیریتی است که مقوله اهداف کلان(به انگلیسی: گل) و تاکتیک در سازمان می‌پردازد. مدیریت استراتژیک یک جهت دهی کلی برای سازمان می‌سازد که ارتباط خیلی نزدیکی نیز با مقوله رفتار سازمانی دارد. در علم راهبری کسب و کار (به انگلیسی: MBA) به مدیریت راهبردی پایداری راهبرد (به انگلیسی: strategic consistency) نیز گفته می‌شود. پایداری راهبرد به مقوله راهبردهای سازمانی در قبال محیط بیرونی می‌پردازد. مدیریت استراتژیک شامل تیم مدیریتی و احتمالاً مدیران ارشد (به انگلیسی: Board of Directors) و سایر سهامداران (به انگلیسی: stakeholder (corporate)، stakeholder) خواهد بود. مدیریت راهبردی یا مدیریت استراتژیک یک تجزیه و تحلیل در خصوص مسایل مهم سازمان می باشد و توسط راهبران ارشد سازمان به نمایندگی از مالکان، به منظور کنترل منابع در محیط‌ های خارج از سازمان گرفته می شود. این فرایند شامل مشخص کردن ماموریت، چشم انداز، دارایی‌های سازمان و توسعه برنامه‌ها و سیاستهای‌ سازمان که به همه فعالیت ‌هایی که برای رسیدن به آن خواهد شد نیاز است. امروزه مدیریت بحران یک بخش اساسی از مدیریت استراتژیک است. قبل از تعقیب هرگونه اهداف بلند مدت، مدیریت بحران برای تضمین ثبات و موفقیت مستمر یک سازمان ضروری است. بقاء اثربخش و کارآمد سازمان در مسیر ایجاد منافع کوتاه و بلند مدت برای صاحبان منافعش نوعا هدفی استراتژیک محسوب می شود. از این منظر می توانیم شیوه هایی را که سازمان برای مقابله بحران ها و لذا تضمین بقای خود در نظر می گیرد، بخشی از استراتژی آن سازمان به شمار آوریم. امروزه تلاش می شود تا با استفاده از یافته های مدیریت بحران و تلفیق آن با دستاوردهای مدیریت استراتژیک از امواج خطرناک پیش بینی نشده اجتناب کنند. مدیریت بحران به منزله یک رشته علمی، به طور کلی در حوزه مدیریت استراتژیک قرار گرفته و فرایندی است برای پیش گیری از بحران و یا به حداقل رسانیدن اثرات آن به هنگام وقوع یک بحران و برای انجام این فرایند باید بدترین وضعیت ها را برنامه ریزی و سپس روش هایی را برای اداره و حل آن جستجو کرد. اساسا سازمان هایی که در معرض بحران قرار دارند به آمادگی بیشتری در برابر آن نیاز دارند. تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت استراتژیک در مدیریت بحران سازمانها انجام شده است. مدیریت بحران دارای ماهیت استراتژیک است و بین مدیریت استراتژیک و مدیریت بحران ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. خصوصیات، شباهتها و گرایش های این دو کمک زیادی برای توصیف ارتباط بین آنها می کند. وقوع یک بحران سازمانی می تواند استراتژی جاری سازمان و اقدامات استراتژیک آن را تغییر دهد. از طرف دیگر، بدون انجام اقدامات استراتژیک در حوزه مدیریت بحران احتمال وقوع رخدادهای بحرانی نیز زیاد می شود. در این ارتباط باید بحران را هر نوع رخدادی تعریف کرد که وقوع آن اهداف اصلی یعنی سودآوری سازمان و حیات آن را به خطر می اندازد.

کلمات کلیدی : مدیریت بحران مدیریت استراتژیک سازمان


زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مدیریت
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان
آدرس وب سایت کنفرانس : huconf.com/3rd
کد IOI مقاله : XFZH-HKBAF
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/XFZH-HKBAF
نمایش چکیده انگلیسی : https://isnac.ir/SA/XFZH-HKBAF

سایر مقالات محل انتشار
  1. مروری سیستماتیک بر مطالعات حوزه اعتماد بین فردی و بهبود کیفیت زندگی
  2. بررسي اثربخشی برنامه‌ی درمانی توان‌بخشی شناختی _ حرکتی بروی حافظه فعال و سرعت پردازش کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی-نقص توجه شهر اصفهان
  3. بررسی نقش بیمه گری هوشمند و فن¬آوری های نوین در صنعت بیمه
  4. مدیریت ریسک در صنعت بیمه
  5. مروری بر فناوری های حسابداری ابری در سیستم های اطلاعات حسابداری و امنیت اطلاعات
  6. بررسی هوش مصنوعی درصنعت بیمه
  7. بررسی مدیریت دانش و مدل سازی راهبردی برای ایجاد مدل های کسب و کار
  8. Mark.R.Gallon's model indicators test to determine the optimal technology development strategy in Iran's automotive industry
  9. تاثیر ویژگی های موسسه حسابرسی بر تاخیر در ارائه گزارش حسابرس
  10. دیدگاه‌های سرمایه‌گذاری مسئولیت‌پذیر اجتماعی با توجه به طبقه‌بندی سرمایه‌گذاران
  11. آزمون اثرگذاری مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق نقش تعدیل گر متغیرهای حاکمیت شرکتی بر شاخص مدیریت سود تعدیل شده جونز برای شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
  12. مقایسه حل تعارض والدین دارای کودکان کم توان ذهنی و سالم
  13. بررسی رابطه توانمند‌سازی نیروی انسانی با عملکرد کارکنان
  14. آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان
  15. روانشناسی سلامت در افراد