جستجو
مدل بزرگ طراحی (LDM): مروری یکپارچه بر همگرایی هوش مصنوعی مولد و طراحی معماری (۲۰۱۵–۲۰۲۶)
سامان مُهری1
چکیده :
ادغام فزاینده هوش مصنوعی مولد در فرآیند طراحی معماری، تحول بنیادینی در حرفه معماری ایجاد کرده است. با وجود پیشرفت های چشمگیر در مدل های زبانی بزرگ، مدل های بینایی مولد، و سیستم های عامل محور، فقدان چارچوبی یکپارچه برای درک هم گرایی این سه حوزه فناوری، شکاف نظری مهمی را ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور یکپارچه ویتمور و نافل و تحلیل انتقادی ۵۰ منبع علمی منتخب از پایگاه های اسکوپوس، وب آو ساینس، و گوگل اسکولار در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶، مدل مفهومی «مدل بزرگ طراحی» را پیشنهاد میکند. این مدل بر تمثیل «مغز زبانی، چشم خلاق، دست اجرایی» بنا شده و از معماری سیستمی چهار لایه ای شامل ورودی چند وجهی، پردازش هم گرا، تصمیم گیری عامل محور، و خروجی چند مقیاس تشکیل شده است. تحلیل انتقادی نشان میدهد که هر ستون فناوری به تنهایی با محدودیت های بنیادینی مواجه است و تنها در هم گرایی سه جانبه قادر به پاسخ گویی به پیچیدگی طراحی معماری خواهد بود. در پایان، سه دسته چالش فنی، معرفت شناختی، و اخلاقی شناسایی و پنج اولویت پژوهشی برای دوره ۲۰۲۶–۲۰۳۰ پیشنهاد شده است.
کلمات کلیدی : مدل بزرگ طراحی هوش مصنوعی مولد مدل زبانی بزرگ مدل انتشاری سیستم عامل محور طراحی معماری
زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : هنر و معماری
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای
آدرس وب سایت کنفرانس : 5icst.ir
کد IOI مقاله : AACZ-ABCZEC
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/AACZ-ABCZEC
نمایش چکیده انگلیسی
: https://isnac.ir/SA/AACZ-ABCZEC
سایر مقالات ارائه دهنده
- مروری بر اندیشههای فلسفی شکلگیری رویکرد طبیعتگرایی (بیونیک) در طراحی فضاهای معماری
- بررسی مطالعات و ویژگیهای طراحی باغ، موزه هنر ایرانی با رویکرد ارتقاء تعاملات اجتماعی
- مروری بر اندیشههای فلسفی شکلگیری توسعه ارتباطات اجتماعی در فضاهای شهری
- بررسی ضرورت توجه به نقش درمانی نور و رنگ در معماری از منظر طب سنتی
- A review of the philosophical thoughts on formation of social Interactions in architectural spaces design
- Exploring the Impact of Place Identity Components on Enhancing the Level of Sense of Belonging to a Place
- واکاوی ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی در معماری: طراحی یک چارچوب انسانمحور برای هدایت الگوریتمها
- پدیدارشناسی فضای الگوریتمی: تحلیل تجربه زیسته و ادراک فضا در معماری هوشمند و مولد
- هوش مصنوعی و باز تعریف رابطه انسان و فضا با رویکردی شناختی- رفتاری در روانشناسی محیطی
- مدل بزرگ طراحی (LDM): مروری یکپارچه بر همگرایی هوش مصنوعی مولد و طراحی معماری (۲۰۱۵–۲۰۲۶)
- پویایی شناسی تبادلی در تعامل انسان-محیط: فرا ترکیب سیستماتیک ساز و کارهای روانشناختی در تیپولوژیهای معماری بالینی، آموزشی و اداری
- دگرگونی پارادایم در معماری: مروری نظام مند بر تلفیق هوش مصنوعی (2022 تا 2026)
- چرخش محاسباتی در طراحی مبتنی بر شواهد: مروری نظام مند بر یکپارچه سازی هوش مصنوعی در معماری در بازه ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶
سایر مقالات محل انتشار
- بازیافت هوشمند مصالح ساختمانی: رویکردی نوین برای کاهش پسماند و توسعه پایدار در ایران
- تقویت تعاملات اجتماعی با سازماندهی سلسله مراتب فضاهای باز در مجتمع تجاری- اداری
- Short-term electrical load prediction based on a system identification model in an actual educational building
- پیشینه مدیریت بحران و جایگاه اسکان موقت و نقش هوش مصنوعی در مدیریت بحران زلزله
- بهسازی و مقاوم سازی لرزه ای دیوارهای بنایی با استفاده از الیاف GFRPشبکه ای: مطالعه عددی با نرم افزار ABAQUS
- تاثیرات بام سبز بروی مشکلات مردم در رابطه با فضای
- Three-Dimensional Shear Wave Velocity Modeling in Tabriz City Using Ensemble Neural Networks and Geospatial Interpolation
- بازآفرینی جدارههای شهری رودخانه بالقلوچای با تأکید بر تعامل سازنده با طبیعت
- الهام از سیستم های زیستی در طراحی معماری پایدار ، پیوند معماری بایونیک با اصول معماری سبز
- مقاومسازی سازههای بتنی قدیمی با استفاده از کامپوزیتهای FRP و ارزیابی تأثیر آن بر رفتار لرزهای
- مقاومسازی ساختمانهای فولادی با استفاده از دیوارهای برشی بتنی پیشساخته و ارزیابی تأثیر آن بر پایداری لرزهای
- ضرورت مطالعه اثرات تغییر اقلیم بر برنامهریزی و طراحی شهری
- کاربرد هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء در صنعت ساختمان و معماری: فرصت ها، چالش ها و افق پیش رو
- بررسی هویت شهری و مولفههای هویت بخش آن نمونه موردی: شهر گلستان
- طراحی موزه شعر و ادب با رویکرد تقویت تعاملات اجتماعی و فرهنگی در شهر ساری