جستجو
تحلیل نقش مهندسی ارزش در کاهش کربن تجسمیافته و بهینهسازی چرخه عمر ساختمان در معماری معاصر ایران
مهدی محمد زاده خادم1 وحید کرمی دربندی2
چکیده :
افزايش بحران اقليمي و سهم بالاي صنعت ساختمان در انتشار گازهاي گلخانهاي، ضرورت بازنگري در فرآيند طراحي و ساخت را آشكار ساخته است. در اين ميان، مفاهيمي چون «كربن تجسميافته» و «ارزيابي چرخه عمر (LCA)» به شاخصهاي اصلي سنجش پايداري ساختمان تبديل شدهاند؛ زيرا بخش عمده ردپاي كربني بنا در مراحل توليد مصالح، اجرا و پايان عمر شكل ميگيرد. پژوهش حاضر با رويكردي توصيفي–تحليلي، نقش مهندسي ارزش را در كاهش كربن تجسميافته و بهينهسازي چرخه عمر ساختمان در معماري معاصر ايران بررسي ميكند.چارچوب پژوهش مبتني بر تحليل اسناد، مطالعات تطبيقي، دادههاي LCA و معيارهاي ارزيابي پايداري نظير LEED و BREEAM است. همچنين شاخصهايي چون انرژي نهفته، كربن تجسميافته، دوام مصالح، قابليت بازيافت و هزينه چرخه عمر در تحليل چندمعياره ساختمانها ارزيابي شدهاند. يافتهها نشان ميدهد كه مداخله مهندسي ارزش در مراحل اوليه طراحي، از طريق بهينهسازي انتخاب مصالح، كاهش مصرف منابع پركربن، افزايش عمر مفيد اجزا و كاهش ضايعات اجرايي، ميتواند به كاهش معنادار بار زيستمحيطي ساختمان منجر شود.نتايج همچنين بيانگر آن است كه در بسياري از پروژههاي ساختو ساز معاصر ايران، غلبه نگاه كوتاهمدت اقتصادي و فقدان رويكرد يكپارچه چرخهمحور، موجب افزايش هزينههاي پنهان و تشديد ردپاي كربني شده است. پژوهش تأكيد ميكند كه بازتعريف مهندسي ارزش در چارچوب معماري پايدار و اقتصاد چرخشي، ميتواند آن را به راهبردي مؤثر در توسعه ساختمانهاي كمكربن و تحقق اهداف Net Zero Building در ايران تبديل كند.
کلمات کلیدی : مهندسی ارزش کربن تجسمیافته چرخه عمر ساختمان معماری پایدار ساختمان کمکربن معماری معاصر ایران
زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مهندسی معماری و توسعه پایدار
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای
آدرس وب سایت کنفرانس : 5icst.ir
کد IOI مقاله : AACZ-ABGEHB
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/AACZ-ABGEHB
سایر مقالات ارائه دهنده
- زوال آثار معماری و پیامدهای آن بر حافظه جمعی و هویت فرهنگی ملتها (مطالعه تطبیقی در کشورهای منطقه)
- تحليل نقش فناوريهاي ساخت افزايشي و معماري ديجيتال در كاهش كربن تجسميافته و ارتقاي پايداري چرخه عمر ساختمان
- تحلیل نقش مهندسی ارزش در کاهش کربن تجسمیافته و بهینهسازی چرخه عمر ساختمان در معماری معاصر ایران
سایر مقالات محل انتشار
- بازیافت هوشمند مصالح ساختمانی: رویکردی نوین برای کاهش پسماند و توسعه پایدار در ایران
- تقویت تعاملات اجتماعی با سازماندهی سلسله مراتب فضاهای باز در مجتمع تجاری- اداری
- Short-term electrical load prediction based on a system identification model in an actual educational building
- پیشینه مدیریت بحران و جایگاه اسکان موقت و نقش هوش مصنوعی در مدیریت بحران زلزله
- بهسازی و مقاوم سازی لرزه ای دیوارهای بنایی با استفاده از الیاف GFRPشبکه ای: مطالعه عددی با نرم افزار ABAQUS
- تاثیرات بام سبز بروی مشکلات مردم در رابطه با فضای
- Three-Dimensional Shear Wave Velocity Modeling in Tabriz City Using Ensemble Neural Networks and Geospatial Interpolation
- بازآفرینی جدارههای شهری رودخانه بالقلوچای با تأکید بر تعامل سازنده با طبیعت
- الهام از سیستم های زیستی در طراحی معماری پایدار ، پیوند معماری بایونیک با اصول معماری سبز
- مقاومسازی سازههای بتنی قدیمی با استفاده از کامپوزیتهای FRP و ارزیابی تأثیر آن بر رفتار لرزهای
- مقاومسازی ساختمانهای فولادی با استفاده از دیوارهای برشی بتنی پیشساخته و ارزیابی تأثیر آن بر پایداری لرزهای
- ضرورت مطالعه اثرات تغییر اقلیم بر برنامهریزی و طراحی شهری
- کاربرد هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء در صنعت ساختمان و معماری: فرصت ها، چالش ها و افق پیش رو
- بررسی هویت شهری و مولفههای هویت بخش آن نمونه موردی: شهر گلستان
- طراحی موزه شعر و ادب با رویکرد تقویت تعاملات اجتماعی و فرهنگی در شهر ساری