جستجو
تاثیر هوش مصنوعی و فناوریهای دیجیتال بر فرآیند طراحی معماری معاصر
فائزه سادات میرهاشمی روته1
چکیده :
تحولات شتابان فناوریهای دیجیتال در دهههای اخیر، فرآیند طراحی معماری را از الگوهای سنتی ترسیم و تصمیمگیری به سوی محیطهایی هوشمند، دادهمحور و تعاملی سوق داده است. در این میان، هوش مصنوعی بهعنوان یکی از مهمترین فناوریهای نوظهور، ظرفیت قابل توجهی برای بازتعریف شیوه شکلگیری ایده، تولید فرم، تحلیل عملکرد و ارزیابی گزینههای طراحی ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هوش مصنوعی و فناوریهای دیجیتال بر فرآیند طراحی معماری معاصر، به تحلیل تغییرات ایجادشده در مراحل مختلف طراحی و نقش جدید معمار در این فرآیند میپردازد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانهای و بررسی منابع علمی و نمونههای معاصر، فناوریهایی همچون طراحی به کمک رایانه، مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM)، طراحی پارامتریک و الگوریتمیک و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی را در ارتباط با فرآیند طراحی معماری بررسی میکند. یافتهها نشان میدهد که فناوریهای دیجیتال با افزایش سرعت پردازش اطلاعات، امکان تولید و مقایسه همزمان گزینههای متعدد و فراهمکردن قابلیت شبیهسازی و ارزیابی عملکرد، دامنه تصمیمگیری معمار را گسترش دادهاند. همچنین، هوش مصنوعی میتواند در مراحل ایدهپردازی، تولید تصاویر و فرمهای اولیه، بهینهسازی و تحلیل سناریوهای طراحی، نقش یک ابزار مشارکتی و پشتیبان تصمیمگیری را ایفا کند. با این حال، استفاده گسترده از این فناوریها چالشهایی همچون وابستگی به الگوریتمها، سوگیری دادهها، مسائل مرتبط با مالکیت فکری، اصالت ایده و احتمال کاهش برخی مهارتهای حرفهای را نیز به همراه دارد. بر اساس نتایج، فناوری را نمیتوان صرفاً جایگزینی برای روشهای پیشین دانست؛ بلکه باید آن را عاملی مؤثر در تغییر ماهیت فرآیند طراحی و بازتعریف رابطه میان انسان، داده و محیط مصنوع تلقی کرد. در این چارچوب، آینده طراحی معماری نه در حذف نقش معمار، بلکه در شکلگیری همکاری هوشمند میان تواناییهای خلاقانه و انتقادی انسان و ظرفیت محاسباتی فناوریهای دیجیتال قابل تبیین است و میتواند زمینهساز تصمیمگیری آگاهانهتر در معماری آینده باشد.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی فناوریهای دیجیتال طراحی معماری معماری معاصر طراحی پارامتریک مدلسازی اطلاعات ساختمان
زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مهندسی معماری و توسعه پایدار
محل انتشار : دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری
آدرس وب سایت کنفرانس : 12icsau.ir
کد IOI مقاله : ABFG-ACAZHF
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/ABFG-ACAZHF
سایر مقالات ارائه دهنده
- بررسی نقش باغهای عمودی و بامهای سبز در ارتقای کیفیت هوای شهری: فرصتها و چالشها
- Towards Nature-Responsive Cities: Developing an Adaptive Urban Design Framework for Ecological Resilience
- Beyond BIM: Digital Twin for Adaptive and Multi-Species Architecture in the Age of Sustainability
- تاثیر هوش مصنوعی و فناوریهای دیجیتال بر فرآیند طراحی معماری معاصر
سایر مقالات محل انتشار
- مدیریت ریسک و بحران و راه کار های ایجاد مدیریت جامع بحران
- بررسی فرشهای مینیاتور های کتاب خمسه نظامی
- تلفیق هنرهای صناعی، تجسمی و کاربردی سنتی و مدرن: هویت بصری و معمارانه در بستر پژوهش و مطالعات آکادمیک
- نستعلیق بهمثابه دارایی فرهنگی تحلیل اقتصاد هنر، سرمایۀ نمادین و پویایی بازارِ آثار خوشنویسی
- از نستعلیق تا آبستره: شاعرانگی رنگ، فرم و فضا در نقاشیخط معاصر ایران با اکریلیک
- نقش فرهنگ در شکل دهی به فضاهای تقاطعی شهری:بررسی میدان ها به عنوان کانون های اجتماعی و فرهنگی(نمونه موردی میدان اسبی عظیمیه کرج)
- ارزیابی ایمنی و کیفیت مسیرهای دوچرخه شهری و ارئه راهکارهای بهیوداستفاده شهروندان ؛مطالعه موردی شهر کرج
- تأثیر عکاسی معماری بر ادراک و بازنمایی هویت فرهنگی بناهای تاریخی (مطالعه موردی: بازار تاریخی تبریز، ارگ علیشاه و مسجد کبود)
- خوانش معماری از طریق عکاسی: بررسی تأثیر نور، قاببندی و پرسپکتیو بر ادراک فضا در نمونههایی از معماری تاریخی و معاصر ایران
- تحلیل مؤلفههای شکلدهنده مکان در مسجد جامع ابرکوه با تأکید بر نظریه پدیدارشناسی مکان نوربرگشولتز
- طراحی و ارزیابی یک چارچوب تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی مولد برای تولید، ارزیابی و بهبود تدریجی فرم ساختمانهای بلندمرتبه
- تحلیل تطبیقی عملکرد ابزارهای هوش مصنوعی مولد در فرآیند تولید، ارزیابی و بهینهسازی فرم ساختمانهای بلندمرتبه
- تدوین الگوی طراحی کالبدی فضاهای پیادهمدار مبتنی بر بازتولید آیینهای گذری و خاطره جمعی(نمونه موردی:پیادهراه فرهنگی رشت)
- واکاوی مورفولوژیک هویت بصری هنر اسلامی در گذار از هندسه سنتی به انتزاع معاصر
- تحلیل دیالکتیک انسان و محیط و نقش حس مکان در خودشناسی عاطفی و هویت سکونتی ساکنان مسکن معاصر مطالعه موردی: شهر جدید امیرکبیر