نمایش چکیده انگلیسی

رویکرد بازآفرینی شهری برای تاب‌آوری سکونتگاه‌های خودانگیخته؛ نمونه موردی: شهر تبریز

نگین صمدی کافی1

چکیده :
سه معضل ایمنی، فقر شهری و بحران هویت از مسائل کلیدی گریبان گیر محدوده‌های وسیعی از شهرهای کشورمان ایران است. ۵۳ هزار هکتار سکونتگاه‌های خودانگیخته (معادل 30% بافت‌های شهری موجود کشور) را در برمی‌گیرد و جمعیتی بالغ‌بر 17 میلیون نفر «حدود 20 درصد جمعیت شهری کشور» را در خود جای‌داده‌اند. یکی از راهبردهای کلیدی در فرایند تدوین برنامه جامع بازآفرینی پایدار شهری، «ارتقای تاب‌آوری شهری» است. فقدان بودجه، نبود تلاش جمعی نهادهای مختلف، ضعف کالبدی و ناپایداری ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها، مصالح غیراستاندارد، عدم بهره‌مندی از کیفیات مطلوب در ساخت‌وسازها در کنار آسیب‌دیدگی زیست‌بوم‌ها و برهم خوردن تعادل خرد اقلیم‌ها و مخاطرات ناشی از بلایای طبیعی بر لزوم اتخاذ سیاست‌های مربوط به تاب‌آوری این سکونتگاه‌ها تأکیددارند. استراتژی‌های تاب‌آوری برای مقابله با مشکلات ناشناخته در مواجهه با سوانح است. اتخاذ سیاست‌ها و برنامه‌های ارتقای تاب‌آوری شهری در سکونتگاه‌های خودانگیخته باهدف بازآفرینی شهری با تلاش جمعی ِ (مردمی، دولت، بخش خصوص و متخصصین و ...) است که به شکل ِ: حمایت قانونی، لحاظ برنامه‌هایی چون تأمین بودجه لازم، ارتقای کیفیت ساخت‌وساز، مقاوم‌سازی ابنیه و تأمین و ارتقای زیرساخت‌های اساسی، ارائه خدمات و امکانات محلی، توجه به زیست‌بوم و خرد اقلیم در طرح‌های نوسازی در کنار برنامه‌های نرم‌افزاری است و می‌تواند گامی اساسی در ایجاد نوعی یادگیری اجتماعی «نوسازی و خودسازمان‌دهی برای تغییر» باشد که تأثیرگذار در ایجاد تاب‌آوری شهری و سازگاری مردم در برابر تنش‌ها و نهایتاً پیشگیری و کنترل تبعات ناشی از وقوع بحران در سکونتگاه‌های خودانگیخته خواهد بود. بازآفرینی شهری، رویکردی برای توسعه درون‌زای شهری است. متأسفانه در کشورمان ایران، جای مشارکت عمومی در بازآفرینی شهری خالی است. برقراری مشارکت عمومی در بازآفرینی شهری نیازمند حمایت قانونی است و باید برای آن چارچوبی حقوقی در نظر گرفته شود که ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و کالبدی را در برگیرد. در این پژوهش بر تاب‌آوری اجتماعی به‌واسطه هویت جمعی و پایداری اجتماعی در سکونتگاه‌های خودانگیخته شهر تبریز در راستای توانمندسازی ساکنان با استفاده تلاش جمعی بازیگران مختلف در عرصه مدیریت بحران، به‌منظور کاهش اثرات احتمالی حوادث پرداخته‌شده است. امید است که با به حداقل رساندن میزان فقر در این سکونتگاه‌ها و اعمال تلاش‌های جمعی در عرصه‌های مختلف بتوان شاهد بازآفرینی شهری پایدار با رویکرد تاب‌آوری بود.

کلمات کلیدی : بازآفرینی شهری تاب‌آوری اجتماعی توانمندسازی سکونتگاه‌های خودانگیخته مشارکت مردمی


زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : مدیریت ریسک و بحران و راه کار های ایجاد مدیریت جامع بحران
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری
آدرس وب سایت کنفرانس : iccacs.com
کد IOI مقاله : XYBH-AZDEK
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/XYBH-AZDEK
نمایش چکیده انگلیسی : https://isnac.ir/SA/XYBH-AZDEK

سایر مقالات محل انتشار
  1. بررسی هویت در فضاهای تعامل شهری نمونه موردی شهر شیراز
  2. (کنکاشی در پایداری اجتماعی خانه های سنتی دردوره ی قاجاردر کاشان از دیدگاه مازلو( با تاکید بر نمونه موردی: خانه ی طباطبای ها)
  3. بررسی توسعه فناوری های نوین از طریق گسترش پارک های تکنولورژی در فضا های عمومی شهر تبریز با رویکرد معماری پایدار
  4. امكان سنجي اجراي شهر هوشمند (مطالعة موردي : منطقة 5 شهرداري اصفهان)
  5. شهر هوشمند از نظريه تا عمل
  6. نقش مبنا (ماندلای طلایی) در معماری شهر حریره کیش خلیج فارس
  7. بررسی نقش مدیریت بهداشت و ایمنی در کاهش تلفات انسانی در صنعت ساخت و ساز
  8. اصلاح طرح هندسی تقاطع کرامت اندیمشک به کمک نرم افزار شبیه ساز ترافیکی Aimsun
  9. همسازی با بیابان
  10. نو عملکرد گرایی، راهکاری برای احیا ی میدان تاریخی عالی قاپو اردبیل
  11. تاثیرات مبلمان شهری بر هویت و فرهنگ شهروندان یک شهر(نمونه موردی:مبلمان شهری شهر زاهدان)
  12. نشانه شناسی فرهنگی با تاکید بر هویت مکان (نمونه موردی: شهر شیراز)
  13. ارتقا امنیت محیطی و کاهش جرائم شهری در قرارگاه‌های رفتاری با رویکرد CPTED ( با تأکید بر بلوار چمران شیراز)
  14. دلبستگی مکانی در باغ ایرانی، نمونه موردی: باغ شاهزاده کرمان