نمایش چکیده انگلیسی

پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس ترومای دوران کودکی با نقش میانجی ناگویی هیجان در نوجوانان

علیرضا زارع داویجانی1 سولماز دبیری2 سحر جباری مقدم3 پروین فخری4 زینب ملارضا5

چکیده :
اضطراب اجتماعی در دوره نوجوانی میتواند موجب اختلال در فرایند رشد اجتماعی فرد گردد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس ترومای دوران کودکی با نقش میانجی ناگویی هیجان در نوجوانان انجام شد. مطالعه حاضر، توصیفی-همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاري بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه نوجوانان شهر تهران در سال ۱۴۰۱ بود. از این بین نوجوانانی که نمره بالاتر از 40 را در پرسش نامه اضطراب اجتماعی کسب کردند، 102 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و از آنها خواسته شد تا به پرسشنامه ترومای دوران کودکی و مقیاس ناگویی هیجان نیز پاسخ دهند. نتایج پژوهش نشان داد که ضریب همبستگی بین اضطراب اجتماعی با ترومای دوران کودکی و ناگویی هیجان در سطح 01/0 معنادار است. همچنین ناگویی هیجان در ارتباط بین ترومای دوران کودکی و اضطراب اجتماعی در نوجوانان دارای نقش میانجی بود. بر این اساس در رابطه بین ترومای دوران کودکی و اضطراب اجتماعی در نوجوانان، ناگویی هیجان دارای نقش میانجی بود. بنابراین ترومای دوران کودکی از طریق افزایش سطح ناگویی هیجان میتواند به افزایش اضطراب اجتماعی در نوجوانان کمک کند.

کلمات کلیدی : ترومای دوران کودکی اضطراب اجتماعی نوجوان ناگویی هیجان


زبان مقاله : فارسی
محور مقاله : آسیب‌شناسی روانی کودکان و نوجوانان
محل انتشار : دومین همایش ملی روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان
آدرس وب سایت کنفرانس : cpcauma2.ir
کد IOI مقاله : XEBH-HBFFA
لینک مستقیم مقاله : https://isnac.ir/XEBH-HBFFA
نمایش چکیده انگلیسی : https://isnac.ir/SA/XEBH-HBFFA

سایر مقالات محل انتشار
  1. اثر بازی درمانی بر اضطراب و فوبی اجتماعی کودکان
  2. بررسی علل و عوامل مؤثر بر بروز اختلالات خوردن (بی‌اشتهایی و پرخوری عصبی) نوجوانان: با تاکید بر مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر درمان‌های نوین
  3. بررسی نقش الگوهای ارتباطی خانواده و خودتنظیمی هیجانی در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان
  4. نقش شبکه‌های اجتماعی در سازگاری خانوادگی دانش آموزان
  5. نقش جهت‌گیری مذهبی و شادکامی در پیش بینی سلامت‌روان دانش‌آموزان
  6. پیش بینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان براساس الگوهای ارتباطی خانواده و خودتنظیم گری
  7. تاثير كرونا بر سلامت روان كودكان يك مطالعه مروري
  8. نقش هنر درماني در سازگاري اجتماعي ,تحصيلي و هيجاني كودكان داراي اختلال يادگيري يک مطالعه مروری
  9. اختلال بدریخت انگاری بدن، احساس تنهایی و تروماهای دوران کودکی در نوجوانان
  10. تأثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پرخاشگری کودکان: مطالعه مروری
  11. میانجی‌گری راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در رابطه‌ بین اهداف پیشرفت و اضطراب امتحان
  12. مروری بر روش های بازی درمانی و دارودرمانی بربهبود عملکرد کودکان بیش فعال در پژوهش های آزمایشی داخلی
  13. اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سرمایه روانشناختی مادران کودکان با اختلال طیف اوتیسم
  14. مروری بر نقش آموزش مهارت های تنظیم تکالیف در کاهش علائم تکانشگری کودکان با اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی
  15. رابطه بین سبک های تفکر با خودکارآمدی در تصمیم گیری شغلی